Uitkijken naar het huis



Leestijd: 4 minuten

Deh!

Ja, echt waar. Ik kijk er héél hard naar uit en word stilaan echt wild van alle onzekerheid errond. De verwachtingen waren dat we rond deze tijd bezig zouden zijn met de verhuis, maar vertragingen bij de verkopers (die wachten op de verhuis naar hun nieuwbouw-appartement) zorgen ervoor dat we nu nog minstens een maand langer moeten wachten. En we hebben nog steeds geen datum!!

Ugh, ik word er stilaan echt mottig van.

Zolder/speelkamer

Ik heb het in één van m’n vorige blogs ook al geschreven, en het is nog steeds los de hoofdreden om te verhuizen. Ik heb nood aan afzondering, een kamer waar ik me gewoon op m’n eigen kan amuseren. Waar ik me naartoe kan begeven om effe verstand op nul te zetten & te gamen, om me in een zeteltje te zetten en te lezen. Of gewoon al om me helemaal te verliezen in muziek. Ongestoord, volledig zen, ik zie het gewoon al zolang volledig voor mij. Een leuke, gezellige ingerichte zolder/speelkamer. Een gigantische Rayquaza geschilderd op de muren, fijne Pokémon rekwisieten hier en daar voor de sfeer. I need it. In ons appartement ben ik alle muren ondertussen echt beu gezien na al het thuiswerken. Afzonderen lukt ook niet (ging ook nooit echt helemaal) gezien de bureau hier praktisch in de living staat, en we elkaar nog steeds kunnen storen wanneer nodig.

Begrijp het niet verkeerd (nogmaals), alles oké tussen mij en m’n vrouw maar how eh fix mij effe die ruimte.

Rayquaza!
Ge moet ervoor zijn natuurlijk. Maar ik zie het al zo voor mij.

Tuin

Ik kijk ook gigantisch hard uit naar de tuin. In ons appartement is daar (uiteraard) geen sprake van, maar ik vind het ook lastiger om binnen met planten bezig te zijn. Ik zou graag ooit die gigantische avocado-plant in de grond zetten (misschien best in een serre, moet dat eens uitvogelen). Maar ook gewoon al voor zo’n moestuintje. Voor de vogelkes die ge hier en daar al hebt zitten, voor basically alles wat ge terugvindt in uw tuin.

Ook al ga ik waarschijnlijk ooit nog serieus op mijn woorden terugkomen.

Living

En dan de living, uiteraard. Ik ben er ergens stiekem nog steeds niet goed van maar we hebben ons een gashaard besteld (of hoe zegt ge dat?). De oude open haard breken we eruit om straks een hele haard met fijne inbouwkastjes en een vals wandje voor de TV te hebben. Mja, Ellen wou haar vlammeke. Ik deed altijd stoer en zei dat het niet per sé nodig was, maar nu het besteld is (ik weet nog steeds niet of ge dat zo zegt aaargh) kijk ik er toch wel naar uit.

Of ik het aanraad, da’s iets anders. Want da’s echt wel pokkeduur.

Garage(s)

En oh god. EEN GARAGE. Én een carport! We gaan straks onze twee auto’s (ahja want over die tweede auto is er trouwens ook nog geen duidelijkheid) gewoon overdekt kunnen zetten! Terwijl we hier in Hasselt centrum altijd een heus praktijkonderzoek moeten opstarten van waar the f*ck zet ik vandaag mijne auto neer (we hebben geen dedicated parkeerplaats, want da’s toch ook maar te duur voor wat het is).

No photo description available.
Leuke anekdote trouwens: ge mocht in Hasselt parkeersverbods-borden plaatsen zoveel ge wilt, alleen emmers & kartonnen dozen werken als ge het écht wilt vrijhouden. En ja, ook op dat stuk wat eigenlijk geen parking is.

Babbie(s)

En buh.

Ja, ook dit wel, ik moet daar niet flauw over doen.

Ik zie m’n kleine (die er ooit, ooit zal komen) opgroeien daar. Ik zie mij stiekem ook al op goal shotten en in paniek schieten omdat ik de bal waarschijnlijk veel te hard tegen dat kind z’n gezicht geshot heb. Of het op termijn voeren van die levenswijze babbelkes in de zetel. Misschien wil ik ook gewoon al snel facepalms beginnen uithalen omdat ik veel te veel van m’n eigen kind herken in mezelf. Of juichen en het in Ellen haar gezicht smeren als het kenmerken van haar zijn.

Om nog maar te zwijgen over hoe Rayquaza altijd de held speelt in de bedtime-stories


Dus kan die zever van onzekerheid gewoon beginnen stoppen a.u.b.? Dan kan ik ook terug met een geruster hart verder, want het is soms ellendig genoeg.

21 reacties op “Uitkijken naar het huis

  1. Hopelijk heb je snel een datum. De laatste loodjes zijn altijd het zwaarst denk ik. Maar probeer toch nog een laatste keer naar de charmante gebreken van het appartement te kijken 😉

  2. Ugh, die onzekerheid is inderdaad frustrerend! Ga je de muurschildering zelf maken? Ik duim mee dat jullie snel meer weten en kunnen verhuizen!
    En ik kan je verzekeren: een kind ís een spiegel :-).

  3. Zeer begrijpelijk, ik herken het van toen wij vijf jaar geleden verhuisd zijn. Dan wil je echt geen extra uitstel meer, je wil je settelen. Hopelijk komt het toch nog sneller dan verwacht.

  4. Oh, ik kan me helemaal voorstellen dat het vervelend is wanneer je steeds nog iets meer kunt wachten. Als je het vanaf het begin weet is het één ding, maar steeds uitkijken naar een datum die verplaatst wordt is echt stom. Hopelijk snel 🤞

  5. Ik vind dat je het nog lang hebt volgehouden eigenlijk voor het grote ongeduld er was. Ik ben meer zo van: ik wil dat dus ik moet dat NU hebben :p Ik vraag mij nu ook af hoe ik in godsnaam dat wachten op ons huis overbrugd heb.
    Ik begrijp de frustraties dus.
    En wat is er met uwen auto? 😮

  6. Oh dit snap ik volledig, wat frustrerend. Wij verkochten ons appartement…maar niet! Ook nog zo’n frustratie. Staat te koop en je wil dan ook echt weg en alles gaat je tegen staan. Uiteindelijk een jáár geduurd.. Zo frustrerend.. Maar gelukkig alles goed gekomen met de verkoop en koop van dit huis. Kan niet gelukkiger zijn <3

  7. Ooo, ik snap wel dat je niet kunt wachten tot het eindelijk zover is! En wat stom dat er zoveel onzekerheid is. Hier in NL teken je een voorlopig koopcontract nadat je het eens bent over de prijs en zo en daar komt dan ook een overdrachtsdatum in. Daar mag de verkoper dan alleen van afwijken met toestemming van de koper, oftewel: je kunt als koper lekker op je strepen staan en eisen dat het niet later wordt 😉

    1. haha ja ma awel, zo zijn we 31 december overeengekomen omdat de verkopers dus ook zaten met die onzekerheid van de nieuwbouw. ‘t Is alleen dat ze de hele tijd (maar dus echt altijd) gezegd hebben dat het eind september – begin oktober in orde zou zijn. Tot het dan zover was, en dan ineens alles een maand werd uitgesteld.

      Ze zijn in hun recht en da’s mijn probleem ook niet. Het is gewoon dat uitkijken, die verwachting, en het niet kunnen beginnen plannen omdat nog steeds geen concrete datum hebben 😫 Driving me nuts!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.