Robin Schrijvers 2022 Wrapped



Leestijd: 4 minuten

Deh!

‘t Zit erop! Of bijna toch, er zijn nog een paar daagjes te gaan. Dagen waarin er sowieso niet te veel meer gebeurd (al hoop ik wel nog een leuk Pokémon TCG Kersttornooi te doen in Leuven). Voor de rest zal het wat bekomen zijn van die kerstdagen. Platte rust nu en ruimte in het hoofdje om terug te blikken op het voorbije jaar. Want er valt toch weer wat over te zeggen.

Beginnen doe ik met waar ik vorig jaar geëindigd was. Toen schreef ik ook al een blog over de terugblik naar 2021, en de vooruitblik naar 2022. “Het wordt een patat van een jaar” schreef ik toen als afsluiter van een hele beschrijving over alle pieken en dalen van 2021. 2022 zou een jaar worden van zelfontwikkeling, verandering van focus en zou in het teken staan van een groei van zelfvertrouwen. Ik zat dan ook nog “midden” in verandering. Of toch pakweg 70-80% ver in het helingproces van trauma. Dat besefte ik toen ook, ik ben er altijd realistisch in gebleven.

Die realistische kijk heb ik aangehouden terwijl ik alles gewoon verder z’n gang liet gaan. Ik ben meer naar mezelf beginnen kijken, mezelf meer op de eerste plaats zetten. Ik ging niet meer actief of gericht op zoek naar het behalen van doelen. Ik focuste me eerder op het zetten van de juiste stappen in de juiste richting. Stappen die haalbaar waren en die me niet zouden opbranden. En als ik de stappen dan toch verkeerd had ingeschat, zou ik er wel bij stilstaan om terug weer op adem te komen.

Soms ging dat goed, soms ging dat minder goed. Stappen heb ik zeker gezet, ik zou heel objectief een aantal verwezenlijkingen van 2022 kunnen oplijsten die eigenlijk te zot zijn voor woorden. Want soms ging het in een sneltempo. Nieuwe artikels, opiniestukken, lezingen zowel professioneel als over de trauma. Maar ik ga het hierbij houden, want daar draait het niet meer om. Het is fijn dat dat gebeurd, ik ben trots op vele dingen, maar zo van die lijstjes zijn het doel niet meer.

Als er iets is wat ik geleerd heb de voorbije jaren is dat er maar één doel moet worden nagestreefd: mijn geluk. Mijn waardegevoel, mijn balans, alles wat mij goed doet voelen. Daar zit ook het grootste verschil met vorig jaar. In de “zoektocht” naar geluk brandde ik me nogal eens makkelijk op. Jongleren met tien ballen tegelijk, mensen tevreden houden en mezelf misschien ook wijsmaken dat ik ervan genoot om m’n aandacht over zoveel zaken te verspreiden. Maar dat was het toch niet… Ik heb daarin geknipt om me meer 100% te kunnen geven. Dat resulteerde in moeilijke keuzes die pijn doen, maar keuzes die me ook weer veel opleveren.

En eigenlijk is dat misschien wel de belangrijkste vooruitgang in 2022. De lange periode van vragen over mijn identiteit heb ik omgezet in acties, en daar ben ik gelukkig mee.

Dus weet ge wat ik ga doen, ik ga hier eens lekker de dingen oplijsten waar ik mij het voorbije jaar echt rot mee heb geamuseerd!

  • Al die hele fijne Pokémon tornooien, de gezelligheid en de support van alle deelnemers. Vooral de Regional Championships van Stuttgart waar we zo zalig met 9 man in een busje naartoe zijn gereden. De heerlijkheid van het bijeenkomen na elke ronde, de tournament reports, de vreugde van die fantastische plays en de schaamte van de misplays. En dan alles boven alles de hype in de terugrit om verder te supporteren voor de Belg who reached finals
  • Ellen, een schat is het, de zalige onvergetelijke reis naar Bali en alle indrukken die we daar hebben opgedaan. De groei die zij eveneens heeft ondergaan, het genot dat ze weer vind in de kleine dingen. En de stiekeme gamer in haar die nu met Disney Dreamlight Valley (Nintendo Switch) omhoog is gekomen 😍
  • Alle voetbalmomentjes in het stadion van Genk. Dat legendarisch parcours van 11 overwinningen op rij, de zalige combinaties op het plein en de vreugdeuitbarstingen bij elke goal ⚽
  • Alle taarten op het werk, en verdoeme het zijn er veel geweest!
  • Alle onnozeliteiten met de collega’s, dedoeme ik zit daar goed!
  • Die geflipte goeie playlisten van mij op Spotify waar ik op de meest random momenten zo scheef mee kan gaan! 🎶
  • M’n tattoo! My glorious first tattoo of Dialga! 🤩 If you didn’t see yet, hierzo!!
  • Alle lieve en geweldige vrienden van overal en alle hoeken waar ik zoveel plezier mee heb gehad. Onze Gengar’s Shadow Force, de childhood brothers, oude schoolvrienden, beste vrienden en vriendinnen, bloggers en verre vrienden, I praise you all ❤

Because that is what life is about, amuseer u lekker rot en trek u ochot alstublieft niks aan wat anderen daarover zouden denken. Wrijf het lekker in hun gezicht, doe er een danske bij en ga gewoon helemaal loco in 2023 want uw geluk is onschatbaar! 🥳🥳

8 reacties op “Robin Schrijvers 2022 Wrapped

  1. Het klinkt alsof je een mooi jaar achter de rug hebt! En zelfs daar waar het wat minder ging, heb je iets geleerd of kon je er weer iets positiefs uit halen. Helemaal eens dat geluk vooral is wat je moet nastreven en dat moet doen op jouw manier – ongeacht wat andere mensen daarvan vinden 🙂

  2. Ik deel je enthousiasme over geflipte goeie playlists (en ook over (je) tattoo(s) :p komt er nog een? 😀 :D)
    Lijkt me al bij al wel een heel goei jaar qua groei hé, ni? Zo vat ik het op.

    1. Haha wie weet, wie weet! Als ik ooit nog zo’n idee heb waarin vele puzzelstukjes samenvallen, dan waarschijnlijk wel! En qua groei, zéér zeker 🙏 Een mooi resultaat van veel zwaar werk 🙂

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.